In het nieuws

Bron: Nieuwkoop Witte weekblad 6-12-2008

Binnen twee maanden aan top
Leny van den Belt - 6 december 2008

De 13-jarige Mike Dullemans met de rackets die nodig zijn voor de sport en met zijn behaalde zilveren medaille.
(Foto: Wil Kokelaar)

NIEUWKOOP - Pas sinds oktober meedoen aan Racketlon en tweede worden bij het WK. Het overkwam de 13-jarige Mike Dullemans afgelopen week in Fürth bij Neurenberg. Mike blijkt een groot talent en is nu vastbesloten om door te stoten naar de top.

Badmintonnen en tafeltennissen kon hij al. Maar tot oktober had hij nooit eerder een squash- en tennisracket gehanteerd. Toen deed hij voor het eerst mee aan de Racketlon wedstrijden die in Sportcentrum Nieuwkoop werden georganiseerd. Mark Veldkamp, organisator van die wedstrijden, erkende het talent van Mike en stoomde hem met extra lessen squash klaar voor het WK. 'Ik ben de jongste deelnemer op de Nederlandse ranglijst', vertelt Mike. 'In Nederland is Racketlon een jonge sport, maar in Finland, Zweden, Tjechië is het al heel groot.'

Geblesseerd
Mike deed mee in de categorie tot 13 jaar. Hij legt uit hoe het gaat. 'Je begint met tafeltennis en eindigt met tennis. Als je eerst gaat tennissen en daarna tafeltennissen kun je het batje niet meer vasthouden en zie je de tafel dansen. Dus: tafeltennis, badminton, squash en tennis. Dat is de volgorde.' Elk spel speel je tot 21 punten. Winnen doe je met twee punten verschil. Als je wint met bijvoorbeeld 21-18 sta je plus drie. In de finale stond hij tegen een Oostenrijker. 'Ik won tafeltennis met 25-23. Dat is plus 2. Badminton won ik met 21-8. Toen stond ik plus 15. Mijn squashwedstrijd verloor ik met 10-21, wat mij op plus 4 zette. Om wereldkampioen te worden, moest ik mijn tenniswedstrijd met 17 punten verschil winnen. Ik stond heel goed te tennissen, maar op 8-8 gleed ik uit en raakte ik geblesseerd.'

Internationaal
Nu Mike eenmaal aan het succes heeft geroken, wil hij door. Dat betekent veel internationale wedstrijden spelen en veel trainen. Maandag en dinsdag badminton, woensdag sqaush, donderdag tafeltennis, tussendoor conditietraining en in de weekends competitie tafeltennis en badminton, of racketlon wedstrijden. Tennistrainingen volgt hij niet. 'Op school gym ik nog eens vijf uur per week', zegt Mike, die dan ook geen grammetje vet te veel heeft. 'En elke dag naar Alphen fietsen naar school', vult zijn moeder aan.

Onder dit alles mogen ook de leerprestaties van de VWO-scholier niet leiden. Nu Mike naar de top wil, wordt naarstig op zoek gegaan naar een sponsor, want topsport beoefenen brengt ook kosten met zich mee. 'Wij hebben het ervoor over', zegt vader Yuri, 'want Mike blijkt over een uitzonderlijk talent te beschikken.' Alles staat in het gezin in het teken van sport. Mike heeft nog twee jongere broertjes. De 11-jarige Jesse heeft een grote kans een top tafeltennisser te worden. Broertje Stan is minder fanatiek, maar speelt al aardig badminton. Vader Yuri loopt hard en is sinds kort ook besmet met het racketlon virus, maar begrijpt dat hij daarin de top niet meer kan bereiken. Hij gaat Mike begeleiden bij de wedstrijden.

Bron: Kidsweek 1-12-2008

Mike in actie op het WK in Duitsland

Zilveren racketlonmedaille
De Nederlandse racketlonner Mike Dullemans (13) heeft zaterdag zilver gewonnen op het WK in Duitsland. In de finale in de categorie tot en met dertien jaar verloor hij nipt van de Oostenrijker Kris-Irek Krawcewicz. - Door Maarten Hogenstijn
Bij racketlon speel je tegen één tegenstander in vier verschillende sporten: tafeltennis, badminton, squash en tennis. Je doet alle sporten meteen achter elkaar. Bij elke sport speel je tot de 21 punten. De sterkste sporten van Mike zijn tafeltennis en badminton. In de eerste rondes presteerde hij daarmee zo goed, dat hij vóór het tennissen al een beslissende voorsprong had genomen. Maar in de finale tegen de Oostenrijker lukte dat niet. Mike won het tafeltennissen (23-21) en badmintonnen (21-8) nog wel, maar het squashen ging verloren met 21-10. Tennis moest dus de beslissing brengen. Laat dat nou de zwakste sport van Mike zijn, en de sterkste sport van de Oostenrijker. Die won met 21-10, waardoor de einduitslag 71-66 werd. Toch was Mike achteraf erg blij met zijn zilveren medaille.

Bron: BN De Stem 29 november 2008

Nederlands team eindigt als tiende op WK racketlon
door Jan Martens.

RACKETLON - Nederland is bij de landenwedstrijd van het wereldkampioenschap racketlon in het Duitse Fürth op de tiende plaats geëindigd.

Het Nederlandse team, met Simon Van Opstal en Onno Quik uit Bergen op Zoom in de gelederen, verloor in de eerste ronde van Finland. In de herkansingen won Oranje vervolgens van Zwitserland, maar de wedstrijd om de negende plek tegen Tsjechië ging daarna weer verloren.

Van Opstal speelde mee tegen Finland, maar verloor zijn wedstrijd. Quik deed mee tegen Zwitserland en Tsjechië, en wist zijn wedstrijden beide keren te winnen.

Bron: Radio TV West 28-11-08 West Online

13-jarige Nieuwkoper doet mee aan WK Racketlon

NIEUWKOOP - De 13-jarige Mike Dullemans uit Nieuwkoop strijdt aankomend weekend mee om de wereldtitel Racketlon in Duitsland. Hij is de jongste deelnemer in het kampioenschap.
Afgelopen week zette Dullemans de puntjes op de i om goed voor de dag te komen op het WK Racketlon.
Racketlon is een combinatie van tennis, squash, tafeltennis en badminton. De vier sporten worden na elkaar gespeeld. Wie de meeste punten in de vier sporten haalt, heeft gewonnen.

Klik hier voor het videoverslag

Bron: Omroep Brabant 28 november 2008

Bart Beks tiende op WK racketlon

Badminton is een van de onderdelen bij racketlon.

FÜRTH - Bart Beks uit Nuenen is met het Nederlands racketlonteam tiende geworden op het wereldkampioenschap in het Duitse Fürth. Bij racketlon strijden twee spelers tegen elkaar in de sporten tafeltennis, badminton, squash en tennis.
Oranje verloor de openingspartij op het WK van Finland. Daarna versloegen de Nederlandse racketlonners Zwitserland. Maar een ronde later bleek Tsjechië te sterk. Beks kwam tegen de Tsjechen niet in actie. Vrijdag begon het individuele kampioenschap in Fürth.

Bron: BN De Stem 25 november 2008

Verliefd op alle rackets
door Jan Martens jan.martens@bndestem.nl.

Onno Quik (links) en Simon van Opstal hebben voor hun sport een erg gevarieerde verzameling rackets en batjes nodig. foto Chris van Klinken/het fotoburo

RACKETLON - De 'routinier en de rookie'. Of toch niet helemaal. Onno Quik en Simon Van Opstal maken deel uit van de Nederlandse ploeg die vanaf donderdag meedoet aan het WK racketlon in het Duitse Fürth.

Voor Quik is het de tweede keer, Van Opstal is er voor het eerst bij. Althans, als lid van Oranje. Beiden deden vorig jaar al mee aan het individuele toernooi op het WK in Rotterdam. Zonder veel succes.

Hoe anders was dat met de Nederlandse ploeg die in 2007 met Quik in de gelederen beslag legde op de vierde plaats. Dat is ook het doel voor het komende WK. "En als het even kan, een medaille", legt Van Opstal de lat nog hoger.

Maar dat streven wordt bemoeilijkt door de loting van gisteren. Vooraf werd gevreesd voor de titelkandidaten Finland en Zweden. En zie: Oranje botst al in de eerste ronde op de Finnen met wereldkampioen Mikko Karkainen en Michaela Bjornstrom, tweede op het WK vrouwen. "Dubieus dat Finland niet geplaatst is", vindt Quik. " Het wordt een zware kluif, maar vorig jaar klopten we ze bijna. Mikko won, de overige drie partijen waren voor ons. Alleen was de marge niet groot genoeg. Gelukkig zijn we allemaal gegroeid."

Zijn de verwachtingen voor de landenwedstrijd hoog gespannen, van het individuele toernooi verwachten beiden opnieuw weinig. "Daarvoor zitten wij te ver van de internationale top vandaan."

Quik en Van Opstal zijn al geruime tijd bezig met de voorbereiding op het WK. Normaal hanteren ze, als spelers van The Flying Shuttle uit Bergen op Zoom, vooral het badmintonracket. Maar nu wordt er ook al weken getraind op tennis, tafeltennis en squash. Voor racketlon moet een speler immers verliefd zijn op alle rackets.

"Badminton blijft ons sterkste onderdeel. Daar moeten we het verschil maken en zullen we niets weggeven", geeft Quik blijk van onverzettelijkheid. "Iedere racketlonspeler heeft een zwak punt. Het is zaak om daar gebruik van te maken. Je kunt nooit in alle vier de onderdelen even sterk zijn", zegt Van Opstal (26). De inwoner van Rotterdam, die oorspronkelijk uit Bergen op Zoom komt, volgde Quik dit seizoen naar Oranje.

Bij The Flying Shuttle speelt het duo al veel langer zij-aan-zij. "Het is voor mij erg leuk dat Simon nu ook bij de Nederlandse ploeg zit", zegt Quik (27) die nog wel steeds in Bergen op Zoom woont.

Ondanks hun uitverkiezing voor Oranje blijft badminton voor het tweetal toch het belangrijkste. "Met The Flying Shuttle spelen we immers competitie. Maar dit is geweldig leuk om er bij te doen. En straks, als ik over mijn badmintontop heen ben, kan ik in het racketlon wellicht nog steeds groeien", beseft Van Opstal.

Dat denkt ook Quik. "Racketlon is nog een relatief jonge sport. Maar wel een heel mooie, omdat je bijzonder allround moet zijn."

Bron: BN De Stem 25 november 2008

Racketlon

Een wedstrijd bestaat uit vier sets in de vier verschillende onderdelen tennis, tafeltennis, badminton en squash.

Elke set loopt tot 21 punten. De speler die in de vier sets de meeste punten scoort, wint de wedstrijd.

Een landenwedstrijd bestaat uit vier enkelspelen.

WK: van 26 t/m 30 november in Fürth, Duitsland.

Nederlandse ploeg voor WK: Alwin Krist, Paul Twisterling, Bart Beks, Onno Quik, Simon van Opstal, Mariëlle van der Woerdt, Karin Geertsema.

Bron: AD - Groene Hart 19-11-2008

Van der Woerdt klaar voor WK racketlon

Mariëlle van der Woerdt in actie bij het tafeltennis. FOTO MARLIES WESSELS

MONTFOORT - Mariëlle van der Woerdt is weer helemaal terug op niveau. De Montfoortse won afgelopen weekeinde de Wilson Internationale Racketlon Challenge in Dronten.

Zij steeg daardoor naar de top-8 van de wereldranglijst van het racketlon, een sport die badminton, tafeltennis, tennis en squash combineert.

In de finale versloeg de als eerste geplaatste Van der Woerdt Karin Geertsema (2) met 17-21 21-4 10-21 21-16.

De Montfoortse, die zich in januari ernstig blesseerde aan haar achillespees tijdens een competitieduel met de badmintonners van Culemborg, is over zo’n twee weken deelnemer aan de wereldkampioenschappen racketlon in de Duitse plaatsFurth.

Van der Woerdt hoopt er een plaatsje te bemachtigen in de halve finales. Hetzelfde geldt voor Geertsema die het op de vorige wereldkampioenschappen tot de zevende positie schopte.

Bron: Nieuwkoop Witte Weekblad 21 oktober 2008

Duiken naar de shuttle of de bal is de normaalste zaak
Anke Steffers

Mariëlle van der Woerdt treedt in de interland tegen België aan tegen Inge van de Herrewegen. De Nederlandse wint gemakkelijk. (Foto: Wil Kokelaar)

NIEUWKOOP - In Sportcentrum Nieuwkoop werd 18 en 19 oktober een Racketlontoernooi gehouden. Beginners, recreanten, gevorderden en topspelers speelden onderlinge partijen in de vier racketsporten. Zaterdag werd eveneens de interland Nederland - België afgewerkt, die ruim door Nederland gewonnen werd.

Zaterdag loopt de Nederlandse top rond. De interland Nederland - België wordt gespeeld. Bij de dames komen Joyce Crouse en Mariëlle van der Woerdt voor Nederland in actie. In 2006 en 2007 werd Van der Woerdt al Nederlands Kampioen. Haar tegenstandster, de Belgische Inge van de Herrewegen, heeft grote moeite met Van der Woerdt, die uiteindelijk alle onderdelen wint. In badminton geeft zij haar opponente slechts drie punten. Van de Herrewegen wint wel nipt van Crouse.

Bij de heren wordt om elk puntje gestreden. Duiken naar de shuttle of naar de squashbal is normaal. De heren verliezen maar één wedstrijd. Uiteindelijk wint Nederland met een verschil van 33 punten.

Toernooi
Zowel mannen als vrouwen, van het hoogste tot het laagste niveau, strijden het hele weekend om de winst in het toernooi. Het speelschema is zo opgebouwd dat iedereen evenveel wedstrijden speelt. Bij verlies in de eerste ronde, gaat de speler naar de verliezersronde. Verliest hij dan weer, dan speelt hij tegen een andere verliezer, tot alle plaatsen verdeeld zijn; van nummer 1 tot nummer laatst. Er is een aparte A-klasse, de B, C en D klasse is samengevoegd. Deelnemers die de sport voor het eerst beoefenen, hebben soms dan ook moeite om het hoofd boven water te houden.

Het zweet sijpelt van alle lichaamsdelen in de zware sport. Na de vier onderdelen moeten de deelnemers flink bijkomen. Maar dit kan maar kort, want binnen een uur dient de volgende ronde zich alweer aan.

Uiteindelijk behalen Paul Twisterling, de nummer 3 van Nederland, en Simon van Opstal de finale van de A klasse. Twisterling wint met 6 punten verschil. Bij de dames wint Mariëlle van der Woerdt van Joyce Crouse. In de heren B klasse wint Rutger Baans in de finale van Roland Pereboom met een duidelijk verschil van 25 punten. Bij de dames gaat de winst naar Miriam Verbeij die in de poule al haar tegenstanders verslaat.

Racketlon
Bij racketlon strijden twee spelers tegen elkaar in de vier racketsporten: tafeltennis, badminton, squash en tennis (ook in deze volgorde). Een wedstrijd bestaat uit vier sets, één in elke sport. Elke set wordt gespeeld tot 21 punten. De winnaar - de beste allround racketspeler - is degene met de meeste punten.

Bron: AD - Groene Hart 19 oktober 2008

Van der Woerdt is superieur
Door FREEK TISSINK

NIEUWKOOP - Als Inge van de Herrewegen tijdens het vierde onderdeel van het racketlon-evenement in Nieuwkoop (tennis) een op het oog vrij eenvoudige volley in het net slaat, noemt Mariëlle van der Woerdt haar opponente een ’prutser’. .

Mariëlle van der Woerdt in actie bij het tafeltennis. FOTO MARLIES WESSELS
De Belgische Van de Herrewegen laat zich vervolgens uit ontsteltenis voorover vallen, maar tegelijkertijd verschijnt er een brede glimlach op haar gezicht. Ook de Montfoortse Mariëlle van der Woerdt kan een glimlach niet onderdrukken, waardoor haar eerdere opmerking in perspectief moet worden geplaatst. ’Prutser’ was als grapje bedoeld...

Het typeerde de gemoedelijke sfeer, die er hing bij de racketlon-interlandwedstrijd Van de Herrewegen (België) tegen Van der Woerdt (Nederland). De glimlach op het gezicht van beide speelsters was tijdens de vier onderdelen (tafeltennis, badminton, squash en tennis) niet weg te denken. Ze maakten na elk onderdeel gezellig een praatje en Van der Woerdt en Van de Herrewegen waren niet te beroerd om de ander te helpen te beslissen of een bal de lijn net wel of net niet had geraakt.

Toch zat er wel degelijk een kern van waarheid in de opmerking van de Nederlandse wereldtopper in deze tak van sport. Mariëlle van der Woerdt was namelijk veel te sterk voor haar Belgische tegenstandster. Het eerste onderdeel, het tafeltennis, won Van der Woerdt met 21-15, het tweede (badminton) met de duidelijke score van 21-3. Ook het onderdeel squash vormde een wel zeer gemakkelijke prooi voor de Montfoortse (21-13) en bij het laatste onderdeel (tennis) toonde de Nederlandse zich met 21-18 de sterkste.

Vooral tijdens het badminton, de sport die Mariëlle van der Woerdt van nature al jarenlang beoefent, was het klasseverschil overduidelijk zichtbaar. Steeds leek Mariëlle van der Woerdt op de juiste plaats te staan om de shuttle te retourneren. Bovendien strooide zij met goed geplaatste shuttles en af en toe kon ze het niet laten om de Belgische compleet te dollen. Met andere woorden, het leek allemaal vanzelf te gaan.

,,Dit is natuurlijk mijn favoriete onderdeel in het racketlon. Bij het badminton moet moet ik het verschil altijd maken,’’ aldus Mariëlle van der Woerdt, die in competitieverband uitkomt voor Culemborg.

,,Ik heb nu alle op onderdelen gewoon lekker gespeeld. Wat mij echter danig verraste was dat ik erin slaagde om het het onderdeel tafeltennis te winnen. Ik had Inge van de Herrewegen daar toch als favoriete ingeschat.’’

Het evenement in Nieuwkoop betrof de eerste racketlonwedstrijd van Mariëlle van der Woerdt sinds zij een half jaar geleden haar achillespees afscheurde.

Zonder de afgelopen weken serieus te hebben getraind besloot ze toch om aan deze interland deel te nemen.

Mariëlle van der Woerdt: ,,Ik heb een goede warming up gedaan voor de wedstrijd, maar pijnvrij kan ik nog niet spelen. Daarnaast ben ik nog wat angstig tijdens de wedstrijd. Het zal nog wel eventje duren voordat ik weer voor de volle honderd procent tegenaan durf te gaan.’’

De interland tussen Nederland en België werd uiteindelijk ruim in het voordeel van de Nederlanders beslist.

Met een verschil van plus 33 bewees Nederland dat het op een hoger plan staat dan de Belgen.

Bron: AD - Groene Hart 16-10-2008

Van der Woerdt kan niet voluit
MONTFOORT - Ze moet vanwege haar fysieke situatie nog een slag om de arm houden, maar eigenlijk rekent Mariëlle van der Woerdt toch wel op winst zaterdag tegen de Belgische Inge van de Herrewegen.
In sportcentrum Nieuwkoop wordt een heuse racketloninterland (Holland-België) afgewerkt en deze staat voor Van der Woerdt vooral in het teken van haar rentree.

Racketlon is een combinatie van tennis, tafeltennis, squash en badminton. Die laatste sport beoefent de Montfoortse in competitieverband bij Culemborg. Ze heeft vier wedstrijden achter de rug, maar won nog geen set. De van een zware blessure (afgescheurde achillespees) teruggekomen Van der Woerdt was er enkele malen dichtbij. ,,Ik ben blij dat het fysiek beter met me gaat. Wel heb ik nog steeds last van mijn hiel. Het probleem zit bij de aanhechting, de pees zelf is nu wel genezen.’’

Eerder dan medisch gezien verstandig zou zijn, waagde de Montfoortse zich toch weer aan wedstrijden. ,,Ik had het na zeven maanden wel gehad met stilzitten,’’ verduidelijkt ze. ,,Ik zit op pakweg 80 procent van mijn kunnen. Nu train ik nog niet vrijwel elke dag, zoals ik voor mijn blessure gewend was. Ik mis nog kracht. Dat merk je bijvoorbeeld wanneer je de bal bij het badminton vanuit een hoek moet terugspelen en snel weer terug moet zijn voor de volgende bal. Daarbij komt ,dat ik geacht wordt met de rem erop te spelen. Dat heb ik zo afgesproken met mijn fysiotherapie. In je hoofd ben je daar dan toch steeds mee bezig en dat leidt tijdens het spelen behoorlijk af.’’ Nadat Van der Woerdt tegen de Belgische heeft gespeeld, staat ook nog een confrontatie met landgenote Joyce Crouse op de rol. Het resultaat van dit duel zou wel eens bepalend kunnen zijn voor de vertegenwoordiging van ons land bij het WK racketlon, eind november in Duitsland. De kans bestaat dat zij voor de eer bedankt. De twijfel heeft niets te maken met haar blessure. Als moeder is het niet altijd even makkelijk om de agenda vrij te maken voor de sport.

Bron: AD - Groene Hart 8 oktober 2008

Interlandprimeur Nieuwkoop
NIEUWKOOP - De allereerste interland tussen Nederland en België in de relatief nieuwe sport racketlon wordt op 18 oktober vanaf 14:00 uur in het nieuwe sportcentrum in Nieuwkoop afgewerkt.
Racketlon combineert tafeltennis, badminton, tennis en squash met elkaar. België is de nummer vier van het WK van twee jaar terug, Nederland legde vorig jaarbeslag op die positie. Voor het Nederlands team komt de van een achillespeesblessure herstelde Mariëlle van der Woerdt uit. De Montfoortse speelt in de eredivisie badminton voor Culemborg en is de nummer veertien van de wereldranglijst van het racketlon.

Bron: Westfries Weekblad - 9 mei 2008

Klaassen Bos kampioen racketlon
Redactie

HOORN - De negentien jaar jonge Rico Klaassen Bos is in het weekend van 3 en 4 mei Nederlands kampioen racketlon in de categorie onder 21 jaar geworden. De Hoornse badmintonspeler troefde tijdens het derde NK in Houten onder andere stad- en clubgenoot Niels Bodegraven (20) af.

Racketlon is één van de snelst groeiende nieuwe sporten: tafeltennis, badminton, squash en tennis als één sport. Vier sets van 21 punten tegen dezelfde tegenstander om uit te maken wie er over vier sporten de sterkste is. Racketlon werd in 2001 in Nederland geïntroduceerd en sindsdien kan deze sport in ons land rekenen op een groeiend aantal deelnemers. Buiten de landsgrenzen is de sport al langere tijd populair. Met name Zweden en Éngeland gelden als toplanden.

Bron: BN De Stem 7 mei 2008

Zilver Quick op NK racketlon
door Ronnie Vermonden

RACKETLON - Badmintonner Onno Quik rackets goed uit de voeten te kunnen.

De Bergenaar nam afgelopen weekend in Houten deel aan het NK racketlon (een mix van tafeltennis, badminton, squash en tennis) en reikte tot zijn eigen verbazing tot de finale in de A. Daarin was tennisser Bart Beks te sterk.

De Oost-Brabander Beks, die al jarenlang meedraait in de subtop van tennissend Nederland, versloeg Quik op drie van de vier onderdelen. Badmintonnend was de speler van Flying Shuttle als verwacht wel heer en meester.

In de halve eindstrijd versloeg Quik Paul Twisterling. Beide spelers wonnen twee onderdelen. Quick haalde meer punten.

Quiks clubgenoot van Flying Shuttle, Jasper Vijverberg, verzekerde zich van de Nederlandse titel in de C-categorie. In de finale was hij ruimschoots te sterk voor Koos Zomers.

Bron: De Echo - 10 april 2008

Racketlon mixt vier sporten

Paul Twisterling toont de rackets die hij nodig heeft om de sport Racketlon te beoefenen. (Eigen foto)

RACKETLON - Bijna niemand kent de sport, maar Racketlon wint iedere dag aan populariteit. Ook niet zo heel vreemd, want de gemixte sport met tafeltennis, badminton, squash en tennis is volgens Paul Twisterling een erg leuke sport om te beoefenen. De Amsterdammer doet al bijna drie jaar aan Racketlon en staat 24e van de 300 op de wereldranglijst. 'Ik deed eerst alleen aan badminton en via een vriend kwam ik in aanraking met deze sport. Ik moet zeggen dat ik het niveau erg hoog vindt liggen.'

Per sport duurt een set tot 21 punten. Daarin speel je alle vier de sporten tegen dezelfde tegenstander. Je serveert per twee punten en dan mag de ander serveren. Tel alle punten na de gespeelde vier sets bij elkaar op en je weet wie de winnaar is. Paul Twisterling was eigenlijk direct verkocht aan de sport. 'Een vriend van me vertelde over de sport. Dat Racketlon in Scandinavië veel gespeeld wordt. En aangezien ik wel handig was met rackets en zelf niet echt helemaal kon doorbreken in de sport badminton besloot ik een poging te wagen.' Nu draait Twisterling met de beste spelers van de wereld mee. Toch voelt hij dat hij nog niet aan zijn top zit. 'Dan moet ik gewoon meer gaan trainen. Er zitten semi-professionals tussen die veel meer trainingsuren maken. Ik heb gewoon mijn werk er nog naast. Mijn maatschappelijke carrière is belangrijker.'

Toch kent de sport in Nederland een groeiend aantal aanhangers. Twisterling: 'Dit merk je ook aan de sponsoring. Ik heb vorige week een contract met Dunlop afgesloten. Zij ondersteunen me in het materiaal. Zij voelen dat het best iets kan worden met Racketlon. Al wordt de sport nu nog beoefend door amateurs.'

Twisterling merkt wel dat nog niet veel sportcentra zich lenen voor de sport. 'Er zijn niet veel plekken in Nederland waar we alle vier de sporten kunnen uitvoeren. Dat is op zich wel jammer, maar nu komen we overal in Europa. En het is natuurlijk niet vervelend om in Praag rond te lopen', lacht de voormalig badmintonner. Zweden is het beste land van de wereld, maar in Finland woont de beste individuele speler, Miko Karkaïnen. Twisterling: 'Die jongen is een fenomeen. Hij speelt weinig toernooien, maar als hij speelt wint hij. Het individuele WK wint hij op zijn sloffen.'

Tijdens het WK Racketlon voor teams vorig jaar in Rotterdam, deed de Nederlandse ploeg het uitstekend. Twisterling: 'We werden derde en dat hadden we nooit verwacht. Het WK voor teams is mannen en vrouwen gemixt. We versloegen in de troostfinale Oostenrijk en die is over het algemeen sterker dan wij.'

Overal in Nederland worden Open Racketlon-toernooien gehouden, waaraan iedereen mee kan doen. 'Het is natuurlijk wel prettig als je goed bent met racketsporten. We willen dat de sport groeit, dus vandaar dat we zoiets van instuiftoernooien organiseren door het land.'

Voor meer informatie over racketlon kunnen geïnteresseerden de website http://www.racketlon.nl bezoeken. Voor wie Paul Twisterling een paar vragen wil stellen, kan mailen naar paul@racket4s.nl.

AD - Groene Hart: woensdag 09 april 2008

NK racketlon komt te vroeg voor Van der Woerdt

MONTFOORT - Het Nederlands kampioenschap racketlon begin mei in Houten komt te vroeg voor titelverdediger bij de bij de vrouwen Mariëlle van der Woerdt.

De Montfoortse scheurde in januari, tijdens een competitiewedstrijd (badminton) met BC Culemborg tegen het Waddinxveense Invictus, haar linkerachillespees volledig af. Het herstel liep vertraging op toen in haar kuit trombose werd geconstateerd.

Behalve een verdienstelijk badmintonner is Van der Woerdt een wereldtopper in het racketlon, een sport waarin de sporters vier speltypes afwerken: tennis, tafeltennis, badminton en squash. Normaal gesproken is de Montfoortse de vanzelfsprekende nationaal kampioene op het NK in Houten.

,,Ik zal er zeker zijn, maar alleen om te kijken. Deze kampioenschappen komen veel te vroeg voor mij. Ik richt me op de start van de badmintoncompetitie in september.’’ Van der Woerdt promoveerde met Culemborg naar de eredivisie.

,,Gelukkig gaat het nu steeds beter,’’ vervolgt Van der Woerdt. ,,Vanochtend nog gesport. Lekker op de fiets gezeten. Heerlijk.’’

De Montfoortse zit sinds kort bij de fysiotherapeut van het Sportmedischcentrum Utrecht. ,,Ik sport sinds twee á drie weken weer een beetje. Dat is goed voor de doorbloeding en dat is weer goed voor mijn herstel. Af en toe wordt mijn enkel een beetje dik, maar zo’n reactie is logisch. Ook de trombose gaat de goede kant op. Ik ben weer wat positiever gestemd.’’

Dagblad Zaanstreek: 9 januari 2008

'Racketlon is de sport van de toekomst'

Door Chirs Wobbe
Zwaag - Dave Veerman (19), Niels Bodegraven (19) en Rico Klaasen Bos (18). Zij namen eind december deel aan het Wereldkampioenschap Racketlon in Rotterdam. Het drietal badmintonners van het Hoornse HBV presteerde aardig, maar verbaasde zich over de grootse opzet van het toernooi.

,,Het was wel een belevenis, hoor'', begint Dave Veerman te vertellen. ,,Er deden ongeveer 350 deelnemers uit 25 verschillende landen mee aan het evenement en die speelden binnen drie dagen al hun wedstrijden. Van 's ochtends tot 's avonds werd er intensief gesport in de verschillende sporthallen. Het complex waar het evenement werd gehouden, was enorm. Dat gold ook voor de publieke belangstelling. Het toernooi werd prima bezocht.''

Squash

Racketlon is één van de snelst groeiende nieuwe sporten: tafeltennis, badminton, squash en tennis als één sport. Vier sets van 21 punten tegen dezelfde tegenstander om uit te maken wie er over de vier sporten de sterkste is. ,,Het gaat er er niet om wie de sterkste is op een bepaald onderdeel, maar wie het meest allround is. Ik vind het een absolute uitdaging.''

Ook Niels Bodegraven is enthousiast over de nieuwe sport. De achttienjarige inwoner uit Hoorn kwam via het wereldkampioenschap voor het eerst in aanraking met racketlon. ,,In 2001 werd de sport geïntroduceerd in Nederland en sindsdien kan deze sport in ons land rekenen op een groeiend aantal deelnemers. Buiten de landsgrenzen is de sport al langere tijd polulair. Met name Zweden en Engeland gelden als toplanden. Als je het niveau ziet van de spelers uit die landen dan moet je als Nederlander toch wel even slikken. Die gasten zijn echt supergoed in het spelletje.''

Bodegraven relativeert zijn eigen deelname aan het toernooi.

,,Het klinkt natuurlijk interessant om te vertellen dat je meergedaan hebt aan een heus wereldkampioenschap. De realiteit leert echter dat het deelnemersveld was onderverdeeld in een aantal categorieën. Het verschil in niveau tussen de hoogste categorie (de elite klasse) en de laagste categorie (de D-categorie) was enorm.''

,,Toch geeft het wel een kick om tussen de wereldtop te staan'', vult Rico Klaassen Bos aan. ,,Uiteraard werkten de verschillende klassen hun eigen competitie af, maar de meeste speelvelden lagen naast elkaar. Dus je kon bijna iedereen in actie zien. Dat was echt genieten.''

Zowel Klaassen Bos als Veerman en Bodegraven zijn van plan zich in de toekomst meer te bekwamen op de verschillende disciplines. ,,Als je alleen wedstrijdpunten pakt op het onderdeel badminton, is dat niet genoeg voor de overwinning '', licht Klaassen Bos toe. ,,De topspelers zijn op alle onderdelen goed, alhoewel je ook bij die spelers kunt zien welke sport ze van origine hebben beoefend.'' Veerman vult aan: ,,Het voetenwerk van een speler verraadt veel.''

De drie spelers kijken reikhalzend uit naar het eerstvolgende grote toernooi. ,,Op het komende Nederlands Kampioenschap in april willen we vlammen. Daarvoor moeten we eerst keihard trainen'', zegt Klaassen Bos. ,,Dat gaan we waarschijnlijk doen op het complex van sportcentrum Hoorn aan de Holenweg. Die accommodatie beschikt over de benodigde faciliteiten.''

De badmintonners van HBV zijn het in ieder geval over één ding eens: ,,Racketlon is de sport van de toekomst.'' Dave Veerman (links), Niels Bodegraven en Rico Klaassen Bos (rechts) met in hun handen het benodigde slagmateriaal voor het uitoefenen van racketlon.

Dagblad Zaanstreek: 3-1-2008 combinatiesport

Veerman tiende op WK racketlon

Drie Hoornse badmintonners debuteerden afgelopen weekeinde verdienstelijk op het wereldkampioenschap racketlon in Rotterdam. Dave Veerman, Rico Klaassen Bos en Niels Bodegraven vertegenwoordigden Nederland in de categorie onder 21 jaar tijdens hun eerste internationale Racketlontoernooi.

De spelers bleken nog veel tekort te komen op het onderdeel squash. Ook op het tafeltennis en tennis werden veel punten verspeeld, maar op het onderdeel badminton waren de Horinezen al hun buitenlandse tegenstanders gemakkelijk de baas. Veerman behaalde de hoogste eindnotering: hij werd tiende. Klaassen Bos en Bodegraven werden respectievelijk twaalfde en dertiende.

Racketlon is een nieuwe combinatiesport van tafeltennis, badminton, squash en tennis en is al razend populair in Scandinavië, Engeland en Duitsland.

Dagblad Zaanstreek: 31-12-2007

racketlon

Zevende plaats

Karin Geertsma is op het WK racketlon in Rotterdam als zevende geëindigd. Na winst op de Zweedse Ulrika Björck moest de speelster uit Wormer alle zeilen bijzetten tegen de Duitse Irene Seifert. Ze verloor het tafeltennis: 4-21 en badminton: 19-21, maar sloeg terug in het squash: 21-1 en maakte het karwei af met tennis: 21-15. In de kwartfinale bleek de als derde geplaatste Zweedse Linda Jansson een maatje te groot. In de strijd om de vijfde plek verloor ze en daarna won ze afgetekend het duel om plaats zeven.

Dagblad Zaanstreek: 22-12-2007

'Pijn is fijn, dan weet je dat je leeft'

door Robert Berkeley

Wormer - Ze heeft nauwelijks ervaring, beoefent de sport nog geen jaar, maar Karin Geertsma (35) uit Wormer wordt toch door de concurrentie gezien als een geduchte tegenstander op het WK racketlon in Rotterdam volgende week. ,,Gezien de loting moet een plek bij de beste acht mogelijk zijn. Maar ik maak me geen illusies dat ik er met de beker vandoor ga, ik vind het al een eer dat ik meedoe.''

Voor extreem racketvaardige mensen is de sport racketlon, die in Nederland sinds 2004 wordt beoefend, een ideale uitdaging. Racketlonners nemen het tegen elkaar op in de disciplines tafeltennis, badminton, squash en tennis. In die volgorde wordt in ieder onderdeel een set tot de 21 volgens het rallypointsysteem gespeeld. Tussendoor hebben de sporters steeds vijf minuten rust om zich voor te bereiden. Na 2,5 minuut inslaan begint de set.

Zwakke punt

'Alleskunner' Karin Geertsma lijkt geboren voor deze nieuwe sport. Haar topdagen als speerwerpster bij Lycurgus in Krommenie liggen achter haar, ook squashen deed en doet ze op hoog niveau, maar ze wilde weer wat nieuws. Toen kwam dit op mijn pad. Tafeltennissen kan ik ook goed en ik heb vroeger getennist. Dat heb ik kort geleden weer opgepakt en dat gaat steeds beter. Badminton is alleen mijn zwakke punt. Ik heb de laatste tijd wel wat trainingen gehad en tips gekregen van goede badmintonners, maar echt goed ben ik er niet in. Het kan zomaar zijn dat ik in het badmintonnen met 21-1 word weggeslagen. Maar dat hoeft niet fataal te zijn, ik heb dan drie andere onderdelen om die score recht te zetten.''

Haar eerste racketlontoernooi was aan het begin van dit jaar; de Nederlandse kampioenschappen. Ze eindigde knap als tweede. ,,Ik verloor van Mariëlle van der Woerdt, die momenteel nummer zeven van de wereld staat. Zij speelt in alle vier de sporten ook competitie. Ik vind het mooi om te zien dat ik steeds beter bij haar kan aanhaken.''

De voorbereiding op het WK is pittig, bijna iedere dag traint ze wel op één van de disciplines. ,,En het komt ook voor dat ik woensdag na het squashen ga tennissen en afsluitend een tafeltennistraining doe. Ik heb de mazzel dat ik in elke sport mensen ken om mee te trainen. Ik vind het toch een eer dat ik mee mag doen op het WK in de A-categorie. Dus wil ik het beste eruit halen en dan kijken waar het schip strandt.''

Eind november kwam ze voor het eerst internationaal in actie. Ze veroverde met een Duitse speelster in Wenen zilver op het WK dubbels daar en in het individuele toernooi in de Oostenrijkse hoofdstad werd ze negende. ,,Ik verloor van de nummer vijf van de wereld, maar was bepaald niet kansloos. Ik stond drie puntjes achter met alleen tennissen te gaan en kwam daarin met 11-7 voor. Toen werd ik nerveus en produceerde zomaar drie, vier dubbele fouten op rij.'' Ze merkte in dat toernooi hoe zwaar racketlon is. ,,Ik had een week later nóg enorme spierpijn. Maar ach, dat hoort erbij. Pijn is fijn, als je die voelt weet je dat je leeft.''

'Scared'

Geertsma staat nu 39e op de wereldranglijst. Het schema voor het WK is inmiddels bekend en de Wormerse ziet kansen. ,,Ik begin tegen een Zweeds meisje, die 'ergens in de twintig' staat. Op papier zou ik die moeten kunnen hebben en dan wacht in de tweede ronde de nummer tien, dat is de Duitse met wie ik in Wenen zilver won.'' Ze weet dat ze in die ronde kansen heeft en dat weet haar opponente ook. ,,Toen de loting bekend werd, kreeg ik van haar een bericht: did you see the draw? I'm scared ('heb je schema gezien? Ik ben bang). Zij weet dat ze het tegen mij lastig krijgt.''

WK racketlon: 27-30 december sportcomplex Victoria, Rotterdam. Meer informatie op de websites www.racket4s.nl of www.racketlon.com.

Karin Geertsma op de tennisbaan, het laatste van de vier onderdelen op het WK racketlon. Archieffoto

BN De stem: 18 december 2007

Onno Quick speelt nooit meer 'te lief'

door Jan Martens. dinsdag 18 december 2007 | 08:10 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 18 december 2007 | 08:50

Onno Quick leurt steeds de nodige rackets mee naar een racketlonwedstrijd.
foto Tonny Presser/ het fotoburo

Dinsdag 18 december 2007 - RACKETLON - Zo'n fout als vorig jaar bij de English Open zal Onno Quick niet meer maken. Zeker niet tijdens het aankomende wereldkampioenschap racketlon in Rotterdam, waar de 26-jarige Bergenaar deel uitmaakt van het Nederlands team.

"Ik speelde te lief badminton", kijkt Quick terug op de wedstrijd van destijds in Engeland. "Ik won die badmintonset uiteindelijk met 21-7, maar verloor de totale wedstrijd met drie punten verschil. Oerstom, omdat ik die badmintonset ook gewoon met 21-0 had kunnen winnen, en dan had ik de wedstrijd dus met vier punten verschil gewonnen. Maar ik liet een paar badmintonpunten lopen, zonder te beseffen wat dat uiteindelijk kon betekenen. Stom."

Vooral omdat zijn tegenstander van destijds uiteindelijk doordrong tot de halve finales van de English Open en Quick dus al na de eerste ronde met lege handen stond.

Het had alles te maken met zijn gebrek aan ervaring in het racketlon. Maar inmiddels weet Quick maar al te goed waar het om gaat bij de racketcombinatiesport. "Je moet voor elk punt gaan. En no mercy voor de tegenstander. Nooit."

Twee jaar speelt Quick nu racketlon en hij bezet inmiddels de vierde plaats op de nationale ranglijst. Wereldwijd is hij de nummer 171. Het geeft al aan dat racketlon in Nederland nog een kleine sport is. Toch wordt het komende WK, van 27 tot en met 29 december, in Rotterdam gehouden.

"De sport is hier wel aan een opmars bezig", weet ook Quick.

Samen met Bart Beks, Paul Twisteling, Alwin Krist én de vrouwen Mariëlle van de Woerdt en Karin Geertsema vormt hij het Nederlands team, dat op de openingsdag van het WK meedoet aan de landenwedstrijd.

Zo'n landenwedstrijd bestaat uit vier enkelspelpartijen (drie heren en één dame komen in actie).

Quick heeft hoge verwachtingen van de landenwedstrijd. "We hebben een goed team en moeten zeker bij de eerste zes kunnen eindigen. Misschien zelfs wel bij de eerste vier, al zal het erg moeilijk zijn om tegen de echte toplanden Zweden, Duitsland en Polen potten te breken."

Voor het individuele toernooi (op 28 en 29 december) koestert hij minder hoge verwachtingen. "Ik weet niet wie er allemaal meedoen in Rotterdam, maar het lijkt me sterk dat ik in de A-categorie mee zal spelen. Daarvoor is mijn plek op de wereldranglijst gewoon te laag."

Zoals zoveel Nederlandse racketlonspelers komt Quick eigenlijk uit één van de vier racketsporten. Hij speelt al jaren competitie bij eerstedivisionist The Flying Shuttle in zijn woonplaats. "Badminton is voor mij nu nog de sport nummer één. Maar wie weet, verandert dat in de toekomst nog."

Quick heeft in elk geval grootse plannen met het racketlon. Volgend jaar juni wil hij voor het eerst een toernooi in Bergen op Zoom organiseren.

Maar momenteel is hij vooral bezig met de voorbereiding op het WK. Daar traint hij nu iedere dag voor. "Maandag, woensdag en vrijdag: badmintontraining. Maar dat deed ik toch al. Dinsdag: tafeltennis en donderdag en vrijdag, na de badmintontraining, tennis en squash. Dat is wel zwaar, ja, maar ik heb het nodig om in Rotterdam goed voor de dag te komen."

Quick weet nu precies waar het om gaat. "Badminton is mijn sterkste onderdeel. Daar moet ik het verschil maken. En dan zorgen dat ik in de andere onderdelen niet te veel verlies."

'Je moet bij deze sport voor elk punt gaan. En no mercy voor de tegenstander. Nooit'

Dagblad Zaanstreek: 16-7-2007

Trainen voor racketlon

Door Robert Berkeley

tennis
ASSENDELFT - Het gemengd dubbel categorie 7 bij Overdan in Assendelft spelen als training voor het WK. Het klinkt gek, maar het is toch echt werkelijkheid voor Karin Geertsma (35) uit Wormer.

Ze speelde gistermiddag met John Jak de finale van de mix, om niet veel later bij De Gouw in Zaandam alweer op de baan te staan. Zaterdag werkte ze op beide Zaanse tennistoernooien ook al in totaal drie partijen af. Vooral veel wedstrijden in de benen krijgen, dat is het plan en het lukt tot nu toe aardig bij Geertsma. ,,Dit is voor mij een training voor het WK racketlon. Dat wordt tussen Kerst en oud en nieuw gehouden in Rotterdam.''

Racketlon; het is een in Nederland vrij nieuwe sport, waarvoor drie jaar geleden een aparte bond is opgericht. ,,Je speelt achtereen vier sporten: tafeltennis, badminton, squash en tennis. In die volgorde, van licht naar zwaar'', legt Geertsma uit. ,,In ieder onderdeel speel je een enkelpartij van één set tot de 21, volgens het rallypointsysteem waarbij iedere slagenwisseling een punt oplevert. En tussen ieder onderdeel krijg je slechts vijf minuten rust.''

Na jarenlang als speerwerpster tot de top van Nederland te hebben behoord, ging ze squashen. Ook daarin bleek Geertsma erg succesvol en speelt ze in de nationale top. ,,Toen hoorde ik wat racketlon was. In Scandinavië en het Oostblok werd het al langer gespeeld, hier is het nog erg nieuw. Het leek mij wel een leuke uitdaging.'' Squashen is uiteraard haar beste onderdeel, maar ook in de andere sporten kan ze een aardig balletje slaan. ,,Ik tennis al van jongs af aan af en toe, nu ben ik bezig om dat wat regelmatiger te doen. En tafeltennissen deed ik vroeger heel veel. Volgens mijn vader had ik ADHD en moest ik altijd beziggehouden worden, dus bij lekker weer stond ik zo twee uur buiten te tafeltennissen. Alleen badmintonnen blijft een beetje achter.''

Dat ze de sporten goed beheerst, bewees Geertsma. Op de Nederlandse kampioenschappen afgelopen maart eindigde ze als tweede, op slechts zes punten achterstand - over vier sets tot de 21 - van winnares Mariëlle van Woerdt. ,,En dat is een echte allrounder. Ik werd meteen gevraagd om ook aan het WK mee te doen.'' Die uitdaging gaat ze graag aan. ,,Het lijkt me een gaaf evenement. Maar ik doe vooral mee voor de lol. Ik werk gewoon veertig uur in de week en sporten is puur hobby.''

De gemengd-dubbelfinale verloor ze in Assendelft overigens vrij kansloos van het Overdan-koppel Ellen Timmer/Erik Linden: 6-3 en 6-4. Is Geertsma wat tennissen betreft wel goed genoeg om op het WK te schitteren? ,,Dat weet ik eigenlijk niet, ik ben nu aan het aftasten op welk niveau ik zit. De meeste mensen zeggen dat ik al wel een zesje ben. En zo'n mix is toch heel anders dan een enkelpartij. Bovendien speelde John deze wedstrijd heel slecht, in eerdere rondes was hij veel beter. Daardoor liet ik mijn kop ook een beetje hangen.'' Karin Geertsma concentreert zich op de bal, haar mixpartner John Jak kijkt toe. Foto Bart Homburg

AD Sportwereld: 5-2-2007

Vier op een rij

Door KRIS SPIERINGS

MONTFOORT - Moeder en wereldtopper tegelijk: het kan echt.

Mariëlle van der Woerdt, die haar sporen verdiende in het badminton, is met overmacht de sterkste racketlonspeelster van Nederland. Op de mondiale ranglijst nadert zij de top-5.

Pardon, racketlon? Binnen Montfoort, landelijk gelegen tussen Gouda en Utrecht, is het stellen van die vraag al bijna overbodig. Het overgrote deel van de gemeenschap kan moeiteloos oplepelen dat de racketlonsport een combinatie is van de vier racketsporten en dat ze een kampioen in haar midden heeft. In landen als Finland en Zweden haalt racketlon zelfs met regelmaat het sportkatern en wil de televisie er nog best eens mee uitpakken.

,,In december won ik het eerste Dutch Open Racketlon in Rotterdam. Dat nieuws bereikte hier binnen de kortste keren iedereen. Ik word erover aangesproken en mensen zijn enthousiast, willen alles weten en als het even kan zelf eens een keer komen racketlonnen. Een nationale bond hebben we nog niet, clubs zijn er evenmin. Dat maakt het voor nieuwkomers lastig.’’

Aan naamsbekendheid ontbreekt het racketlon in Nederland voorlopig, hetgeen bepaald niet gunstig is voor het aantal bezoekers dat op toernooien afkomt. ,,Dat verbaast me niets. Wie onbekend is met de sport, vraagt zich direct af wat de lol ervan is. Iemand die van tennis houdt, ziet het liefst een echte tennistopper in actie. Dat klinkt voor hem leuker dan een evenement waar tennissers eerst nog tafeltennissen, badmintonnen en squashen.’’

Ho even. Racketlon is wel degelijk leuk. Het is een volwaardige sport en meer dan een optelsom van de vier onderdelen.

De 34-jarige Van der Woerdt: ,,Racketlon is echt mijn ding. Het lijkt wel of het voor mij persoonlijk ontworpen is. De diversiteit ervan trekt me en biedt me een nieuwe uitdaging naast het badminton. Ik heb me in de top-10 van de wereld gespeeld, dat bewijst denk ik wel dat ik aanleg heb voor racketlon. Geloof me: het is echt niet zo dat iemand die aardig kan badmintonnen of een aardige partij kan tennissen zomaar even een internationaal racketlontoernooi wint.’’

De Montfoortse kan niet leven van haar sport, verre van dat. Prijzengeld is een fenomeen dat in de praktijk van de racketlonsport bij lange na niet overal is doorgedrongen, hoe graag toppers en officials het ook anders zouden zien.

,,Twee dagen per week werk ik als bewegingsagoog met verstandelijk gehandicapten. Dat vind ik meer dan genoeg: ik sport op niveau, heb een baan maar ben bovenal moeder van twee kids en vriendin van mijn vriend. Mijn gezin slokt veel aandacht op. En die aandacht verdient het ook.

Avonden achtereen van huis om te trainen: de racketlonmoeder vindt dat ze het eenvoudigweg niet kan maken. Ze houdt haar badmintontechnieken op peil bij haar oude club in Culemborg, speelt competitie voor het Duitse Ohligser TV, dat uitkomt in de Regionalliga. Heeft ze de kinderen naar school gebracht, dan glipt ze steeds vaker voor een paar uur het fitnesscentrum in.

,,Mijn sterke punt is dat ik de basis van alle vier de racketsporten meer dan gemiddeld beheers. Badminton speel ik al vanaf mijn twaalfde, in Nederland ben ik al jaren A-speelster. De basis van het squash heb ik op het CIOS geleerd en tennissen deed ik ook al voordat ik het racketlon ontdekte.’’

Blijft over het tafeltennis, de nachtmerrie van bijna iedere racketlonspeler. ,,Ook bij mij is tafeltennis het grote manco, dat wil ik best toegeven. Op dat punt zou ik progressie boeken, als ik serieus met een trainer aan de slag ging. Maar dat zit er de komende tijd niet in.’’

Ze vervolgt, om toch even een misvatting uit de wereld te helpen: ,,Het is echt niet zo dat ik helemaal niets kan achter de tafeltennistafel. Simpele effecten kan ik nog wel overzien en de techniek erachter beheers ik inmiddels ook vrij behoorlijk. Sta ik tegenover iemand met dezelfde tafeltenniskwaliteiten als ik, dan rolt het publiek echt niet over de grond van het lachen.’’